Kenmerken reis
Klimaat: `s Zomers droog en heet. Temperaturen kunnen oplopen tot over de 40°C, maar door de lage luchtvochtigheid voelt het gelukkig niet zo heet aan. We hebben twee keer een klein regenbuitje gehad. De vakantie liep van eind mei tot begin juni. Later in de zomer wordt het voor wandelen te heet.
Terrein: In de regel zijn de eerste twee kilometers van de route `weelchair accessible`. Daarna volgt een `normaal` pad. Bewegwijzering ontbreekt vaak, maar met een wandelkaart kom je een heel eind.
Van dag tot dag: Afwisselend stukken rijden en wandeldagen van 4 tot 8 uur. Kamperen en zo af en toe een hotelletje om je van het woestijnstof te ontdoen. Veel campings hebben geen douches en soms zelfs geen stromend water. Water moet dan van meer dan honderd kilometer afstand worden aangevoerd.
Lokale bevolking: Zet in Nederland de tv maar aan...
Toeristen: De kampings kunnen soms vol zijn, maar als je een half uur wandelt kom je geen mens meer tegen. De gemiddelde Amerikaan komt niet verder van zijn airconditioned wagen.
Bijzonderheden: Elk nationaal park heeft een `vvv`-kantoor, dat werkelijk uitpuilt van de boeken en de kaarten, het een nog mooier dan het ander. En de prijzen zijn (waren) bijzonder laag.
Het weer vandaag in Lake City, Amerika: Click for Salt Lake City, Utah Forecast
Naar de foto`s en gevolgde route:

De reis naar Amerika maakte ik destijds met SNP reizen van half mei tot begin juni 1992. We kwamen met een klein groepje van zeven personen aan op het vliegveld van Salt Lake City. Na een overnachting in een hotel en een korte bezichtiging van de stad begonnen we met de rondreis

Met een gehuurde Dodge Van legden we de volgende route af;

  • Arches National Park
  • Natural Bridges National Monument
  • Monument Valley
  • Grand Canyon
  • Zion National Park
  • Bryce Canyon
  • Capitol Reef

De officiële kampeerplaats bij Arches was vol en we werden naar een uitwijkplek aan de oevers van de Colorado gedirigeerd. Het park is zeker een bezienswaardigheid en als je een beetje filmliefhebber bent heb je er waarschijnlijk al het een en ander van gezien. Beelden ervan komen o.a. terug in Thelma and Louise, Indiana Jones en de Hulk-film... Het kan hier erg heet worden; ik heb hier voor de eerste en enige keer meegemaakt dat het LCD-display van m`n fototoestel zwart werd, en dat gebeurt alleen bij temperaturen boven de 40°C.

In het minder bekende Natural Bridges National Monument waren nog veel overblijfselen van de bewoning door Anasazi-indianen aanwezig. Deze mensen leefden tot 1000 jaar geleden in huizen die zij tegen de rotswanden aanbouwden. In de buurt van Natural Bridges hebben we een aantal van hun huizen bezocht die nog vrijwel intact waren, sterker nog: her en der lagen nog voedselresten die door het droge klimaat prima geconserveerd waren. Het was een vrij onbekend gebied en er waren hier geen toeristen.

Via een mooie rit door Monument Valley kwamen we aan bij de Grand Canyon. Dat is een vreemde gewaarwording; je rijdt over een vlakte en van de hele Canyon zie je niets totdat je aan de rand ervan staat. Dan kijk je uit over een geweldig dal waarvan de afmetingen pas goed tot je doordringen op het moment dat je er in afdaalt. Dat deden wij via de Tanner Trail. Dit is een minder bekend en dus minder belopen pad dat je naar de bodem van het dal voert. Onderweg zijn we welgeteld een man tegen gekomen die ons zittend in de schaduw van een overhangende rots verbaasd aankeek. Onderweg kom je langs de vele lagen gekleurd gesteente die de Colorado rivier in de loop der tijd heeft blootgelegd. Tijdens de afdaling was ik al aan het fantaseren over een frisse duik in de rivier maar ik kwam bedrogen uit. Het water is zo koud dat je er waarschijnlijk een flinke kramp aan over houdt. De weg naar boven was een hel. Ik heb zelden zo afgezien als daar. Het was 44°C en het water was halverwege de klim (1800 meter) op. Dit was de eerste keer dat mij dat was overkomen. Ik begon lichtelijk te hallucineren en stemmen te horen. Achteraf hoorden we dat het afgeraden wordt de Tanner Trail in een dag te doen...

Zion national park is eigenlijk een verkleinde uitgave van de Grand Canyon, met dit verschil dat je bij aankomst het dal inrijdt in plaats van dat je er over uit kijkt. Zion is een hoogvlakte die is uitgeslepen door een rivier.

Als je in het dal staat en om je heen kijkt zie je hier niets van; overal om je heen bergen in de meest mooie kleuren. Pas als je op de top van zo`n berg staat zie je de oude vlakte terug. Alle bergen zijn precies even hoog en hebben afgevlakte toppen. Hoewel Zion redelijk toeristisch is, is het zoals gewoonlijk na een half uurtje lopen doodstil op de paden. Verder komt de gemiddelde Amerikaan niet van z`n auto. Na ons eerst goed voorgelicht te hebben over de weersgesteldheid maakten we een mooie tocht door een kloof in het noorden van het park. Bij slecht weer kan het riviertje dat de kloof heeft uitgesleten veranderen in een bulderende stroom, en dat is erg nadelig voor de wandelaars die er doorheen lopen.

Bryce was voor mij het hoogtepunt van de reis. Er is een kamping vlakbij op 10 minuten lopen van het mooiste uitzicht. Er lopen vele paden doorheen waar je je uren kan verliezen. Het is zeker de moeite waard om vroeg op te staan en een zonsopkomst mee te maken.

Als afsluiter hadden we Capitol Reef. Dit park ligt wat hoger en dat is vooral `s avonds te merken aan de lage temperaturen. Bewegingen in de aardkorst hebben de bodem hier goed door elkaar gewoeld. Na weer een mooie wandeling door het canyon van de Yellow River gingen we weer terug naar Salt Lake City om daar het vliegtuig naar Nederland te pakken.