Kenmerken reis
Klimaat: Tropisch en droog. In de periode juli-augustus weinig neerslag.
Terrein: De wegen waren redelijk en vaak geasfalteerd. De paden waren duidelijk. Het laatste stuk van de beklimming van de Rinjani was een ramp.
Van dag tot dag: Korte busritten en dagtochten op Flores met overnachting in hotels. We kampeerden op Komodo en tijdens de Rinjani beklimming. De begage werd dan vervoerd door dragers.
Lokale bevolking: We bezochten gebieden op Flores die amper door toeristen bezocht werden. In elk dorp werden we juichend begroet en na vertrek nog lang nagezwaaid.
Toeristen: Flores was toeristisch gezien een wit gebied, Lombok en Bali waren vanzelfsprekend een stuk toeristischer.
Bijzonderheden: De vriendelijke bevolking van Flores. Regelmatig werden we met de hele groep uitgenodigd in het huis van het dorpshoofd, terwijl het hele dorp ons door de openstaande ramen zat te begluren.
Het weer vandaag in Ruteng, Indonesi: Click for Ruteng, Indonesia Forecast
Naar de foto`s en gevolgde route:

Indonesië is voor mij een memorabele reis geweest; het is de reis waarin ik mijn huidige vriendin heb leren kennen. En dan te bedenken dat ik deze reis op het laatste moment geboekt had, de reis naar Mali die ik in eerste instantie van plan was te maken ging niet door in verband met onvoldoende deelnemers. Het kan vreemd lopen zo af en toe...

Het Indonesië dat wij in 1993 bezochten is een ander Indonesië dan het vandaag is. Suharto was nog flink aan de macht, van strijd tussen Moslims en Christenen was nog helemaal geen sprake, en al helemaal niet van bomaanslagen....

De lange reis naar het land van `de stille kracht` duurde drie dagen. Met een Boeing werden we naar Signapore gevlogen alwaar wij een dag verbleven en even de kans hadden iets van de oude en nieuwe stad op te snuiven. De Signaporezen waren in rap tempo bezig de mooie oude wijken af te breken en er hoge torenflats voor in de plaats te zetten. Op straat was het schoon en netjes en het bezit van kauwgom was er strafbaar.

Via Singapore gingen wij verder naar Bali, alwaar wij wederom een nacht in een hotel doorbrachten om vervolgens verder te vliegen naar het eiland Flores. Het kleine vliegtuig dat maar amper boven de wolken uitkwam vlogen wij aan op het vliegveld van het plaatsje Ende. Door het glas van de cockpit kon ik zien dat een paar mensen nog haastig wat geiten van de landings baan jaagden voordat het vliegtuig een bokkige landing maakte.

Indonesië is groot. Daar waar toeristen op Java en Sumatra een dagelijkse verschijning waren, zorgde onze komst in de dorpjes die wij tijdens onze wandelingen aandeden voor nogal wat opschudding. Hele dorpen liepen uit om ons juichend te begroeten. Op Flores bezochten wij de vulkaan Keli Mutu met zijn drie gekleurde kratermeren. Via een binnenlandse busrit kwamen wij aan bij het plaatsje Labuanbajo, in het uiterste westen van het eiland. Daar brachten wij enige dagen snorkelend en wandelend door voordat wij via een mooie boottocht op het natuurpark van Komodo aankwamen. Daar maakten wij een korte rugzaktrekking om de aldaar levende Komodo-Varanen tegen het lijf te lopen. Later hebben wij vanuit de boot de vliegende honden zien vertrekken die `s avonds hun slaapplaatsen verlaten om op voedseljacht te gaan.

Op Lombok hebben wij een tocht over en langs de vulkaan Rinjani gemaakt. We kampeerden op de kraterrand die zo`n 3000 meter boven het zee-oppervlak uitsteeg en zagen de zon boven de wolkendeken neergaan. Met een deel van de groep hebben wij de top van de 3726 meter hoge vulkaan beklommen. De 700 meter hoge klim staat bij mij nog altijd te boek als een van de zwaarste die ik ooit ondernomen heb. Door de vrij snelle stijging was de acclimatisatie niet je dat en daar kwam nog bij dat ik de avond vóór het vertek ziek was geworden. De top van de Rinjani bestaat uit losliggend gruis dat het lopen erg moeilijk maakt. Het was een kwestie van drie stappen naar boven hollen en er weer twee naar beneden schuiven. Ondertussen was het uithijgen geblazen en daarna weer verder hollen. Gewoon lopen had geen zin want dan kwam je geen meter vooruit. Op m`n tandvlees heb ik het gehaald...

Op Bali hebben wij de laatste dagen van de vakantie luierend, zwemmend en fietsend doorgebracht.