Kenmerken reis
Klimaat: Tropisch. In het oerwoud wordt de temperatuur getemperd tot ca 25°C, maar daarbuiten heeft de zon vrij spel en vooral in het Tsingne gebied was het smoorheet.
Terrein: De oerwoudtocht was zwaar (zie beschrijving hieronder). Veel modder en gladde paden. De gebieden buiten het oerwoud zijn gemakkelijk begaanbaar. Weinig last gehad van muggen of ander stekend gespuis.
Van dag tot dag: Tijdens de oerwoudtocht werd de bagage gedragen door dragers en het eten maakten we zelf klaar op (walmende) benzinebranders. De wandeldagen waren niet langer dan 8 uur. We moesten voor het donker de kampplaats bereikt hebben, want in het duister door een oerwoud strompelen is geen pretje.
Lokale bevolking: Zeer vriendelijk en altijd bereid om op de foto te gaan. Geen problemen gehad met diefstal. Ik heb mij er geen moment onveilig gevoeld.
Toeristen: Zijn we in het oerwoud (op twee Fransen na) niet tegen gekomen. Daarbuiten kwamen wij sporadisch enkele bleekneuzen tegen. Ook op het eiland Nosy Be was het rustig.
Bijzonderheden: Er is een overdaad aan dierlijk leven, al kijk je daar de eerste dagen nog overheen. Kameleons hebben een goede schutkleur en zie je pas als je ergens rustig een tijdje gaat zitten.
Het weer vandaag in Sambava, Madagascar: Click for Sambava, Madagascar Forecast
Naar de foto`s en gevolgde route:

Van alle Afrikaanse landen is Madagaskar een buitenbeentje. Geen grote roofdieren, aparte flora en vooral fauna en de mensen hebben er in tegenstelling tot het vasteland van Afrika geen bezwaar tegen als zij gefotografeerd worden. Sterker nog: ons werd herhaaldelijk vriendelijk en beleefd gevraagd om toch vooral een foto te maken!

We maakten een trektocht van tien dagen in het noordoosten van Madagaskar, in één van de laatste ongerepte oerwouden die het land nog rijk is. Helaas heeft het gebied sindsdien nogal wat tegenslag gehad. Op 29 februari 2000 heeft orkaan Gloria nogal huisgehouden in het gebied, en enige tijd later zorgden binnenlandse strubbelingen voor onrust. Gelukkig is alles er nu weer rustig.

Na een interne vlucht landden we op het kleine vliegveld van Maroantsetra. Voordat de oerwoudtocht begon brachten we een bezoek aan een klein natuurpark op een eilandje voor de kust. We kregen er een rondleiding door de plaatselijke gids. Gewapend met een zaklamp wist hij veel dieren te vinden waar wij in eerste instantie alleen maar takken, bladeren en boomstammen zagen. Bijzonder vond ik de platstaart gekko die (foto) hij vond. Het dier was drie handen lang maar je zag `m pas als je er met je neus vlak op stond. Langs de zijkant van zijn lichaam had de gekko een rafelige rand die perfect op de boomstam, waarop hij zat, aansloot.

De oerwoudtocht duurde acht dagen en begon met een boottocht die ons een aantal kilometers het woud in bracht. Het begon meteen al verkeerd. Het pad was nogal modderig en op sommige plekken kon je er ineens tot aan je middel in wegzakken. Pas met vereende krachten en hulp van anderen kon je dan worden bevrijd. Naarmate we verder het oerwoud in trokken werd deze drassigheid minder, maar daar kregen we weer met andere ongemakken te kampen. We volgden een pad dat door de lokale bevolking gebruikt word om van het ene naar het andere dorp te komen. Onnodig te zeggen dat deze mensen geen schoenen dragen. Het kon dus voorkomen dat zo`n pad binnen een half uur drie of vier keer een rivier doorkruiste. In het begin trek je dan nog je waadschoenen aan, maar na een tijdje doe je dat niet meer en loop je gewoon door op je bergschoenen (lekker soppen). Een ander probleem was het pad zelf. Het was vaak glibberig en glad en overgroeid met nog gladdere boomstammen. Wat ook wel eens vervelend was, was het gebrek aan uitzicht. Je loopt acht dagen lang in een groene tunnel. Weliswaar een mooie groene tunnel, maar het is gewoon frustrerend als je net een klim van 800 meter glibberen en glijden achter de rug hebt en bij aankomst op de bergrug alleen maar takken en bladeren ziet.

Nu doe ik voorkomen dat de tocht één grote bak ellende was, maar het tegendeel is waar. De bevolking is vriendelijk en gastvrij (we sliepen in tenten in hun dorpjes), en de natuur overweldigend. Veel planten die wij in Nederland in de huiskamer hebben staan komen uit Madagaskar. Dat geeft het gevoel dat je in een zorgvuldig aangelegde tuin van bijvoorbeeld Burgers Bush loopt. Er waren dagen dat je door landschappen liep die zo mooi waren dat het bijna onwerkelijk was. Voeg daaraan toe de aangename temperaturen en het vrijwel ontbreken van stekende insecten en het mooie weer en alle ongemakken zijn snel vergeten. Met aan de ene kant opluchting en de andere kant spijt namen we na acht dagen afscheid van het oerwoud.

Het Tsingne gebied in het noordwesten van Madagaskar was een grote verrassing. Het gebied is ontstaan uit koraal dat door het stijgen van de onderliggende grond enkele tientallen kilometers landinwaarts is komen te liggen. De bergen rijzen loodrecht uit het landschap op en worden doorkruist door talrijke grotten waarvan sommige zo hoog zijn dat er makkelijk een kerk in zou passen. Van één grot was het `dak` ingestort zodat door het mooi invallende licht de indruk ontstond in een grote kathedraal te staan. We stonden op een kampeerplek waar National Geographic eens een bivak had staan i.v.m. opnamen voor een documentaire. De maki`s hier waren erg tam en kwamen voorzichtig neuzen of er voor hen nog wat eten te halen viel.

Op het eiland Nosy Be hebben we de laatste dagen van de reis doorgebracht met snorkelen en zwemmen, zodat we weer enigszins uitgerust en schoon aan de vlucht terug konden beginnen.