Kenmerken reis
Klimaat: Tropisch. Begin september nog regelmatig korte buien, maar daarna allengs droger.
Terrein: De wegen zijn hobbelig, temeer omdat asfalteren handmatig gebeurt.
Van dag tot dag: Overnachting in hotels en vervoer met eigen bus
Lokale bevolking: Veel Myanmaresen bij de tempels en pagode's. De jongere Myanmaresen spreken soms Engels.
Toeristen: Gedurende onze reis (september 2012) niet veel tegen gekomen
Bijzonderheden: Het maakt niet uit hoe klein een dorp is, maar overal vind je tempels en pagode`s.
Het weer vandaag in Yangon, Myanmar: Click for Yangon, Myanmar
Naar de foto`s en gevolgde route:

Dunne mist slierten hangen over het berijpte Hollandse landschap wanneer wij in de trein op weg zijn naar Schiphol. Prachtig. Het is een mooie ochtend om op reis te gaan, maar wellicht iets te mooi. Onze reisbestemming is dit keer Myanmar, voorheen (en voor de meeste mensen nog steeds) bekend als Birma. De Boeing 777 brengt ons eerst via een U-bocht naar Singapore, waar we een overstap maken voor de laatste vlucht naar de voormalige hoofdstad van Myanmar: Yangon.

Het is nog vroeg in de ochtend en nog niet zo warm, en bovendien zwaar bewolkt. Matthjieu, onze reisleider, wacht ons al op. Nadat we onze hotelkamers in het centrum van de stad betrekken krijgen we een korte rondleiding in de stad. Met slaperige benen en een dito hoofd nemen we alles maar half op, maar het is een goede acclimatisatie middag.

De zelfde avond bezoeken we de met bladgoud overdekte Shwedagon Pagode. De zon komt twijfelend door het wolkendek en verlichte de centrale pagode prachtig. Overal monniken en Birmezen in de weer, met bidden, bloemen en gezang. Toeristen zijn er rond deze tijd van het jaar gelukkig nog niet veel. Nadat de zon op gepaste wijze is onder gegaan gaan wij vol indrukken weer onze eigen weg.

Die weg voert ons naar Kyaikhto, hier ligt de beroemde gouden rots al eeuwen te wankelen boven een steile afgrond, voor vallen behoed door een strategisch geplaatste haar van Buddha. Het is er stil, er lopen enkele monniken die vragen even door mijn kamera te kijken. Ze zijn hier ook toerist en genieten van het uitzicht. Een handvol vrouwen is aan de voet van de kei aan het bidden. Als ze klaar zijn begint het zonder waarschuwing ineens te plenzen. De regen houdt een kwartier aan, om daarna de bergtop waarop wij staan in een stille en warme nevel te hullen. Iedereen wordt er stil van.

We rijden de volgende dag weer terug naar Yangon, want we gaan met het vliegtuig naar het Inle meer. Onderweg naar het plaatsje Nyaung Shwe stoppen we even bij een mooi houten klooster, dat vlak naast de weg ligt. Op het Inle meer zijn de beenroeiers aktief. Met één been bedienen zij een roeispaan. Terwijl de boot waarop zij staan langzaam voortbeweegt laten ze met beide handen een net in het water zakken. Een vernuftig systeem.

Via Kalaw en de Pindaya grot gaan we naar de voormalige hoofdstad Mandalay. Hier is heel, heel veel te zien. Het hotel ligt in het onaantrekkelijke centrum, maar daarom wel lekker centraal voor alle cultuurschatten die wij gaan bezoeken. Hierbij waren de Mahamyatmuni pagode, de Mandalay Hill, de Kuthodaw Pagode, de Mingun Pagode , en het houten Shwenandaw klooster (en dan vergeet ik er nog een paar). We hebben drie dagen om al deze monumenten te bekijken.

We reizen naar Monywa en doen onderweg het tempelcomplex van Thanboddhay Paya aan. Vol verbazing lopen we door de gangen waarin maar liefst 528.357 Buddhabeelden zijn geplaatst. Elke muur is behangen met kleine witte beeldjes van maar twee duim hoog. En daartussen grotere beelden in alle soorten en uitvoeringen. Een geweldig gezicht.

In Bagan bezoeken we uiteraard de Shwezigon tempel en maken we een sunset trip op de Irrawaddy rivier om de zon over Bagan te zien ondergaan. En hoewel het deze dag een stralende en warme dag is (het was 38°C), strooit een fikse onweerswolk die de bergen over komt zetten wat roet in het eten, door net voor het moment supréme vóór de zon te gaan hangen.

Onze portie zonsondergangen kregen we gelukkig wél later. Klim simpelweg op één van de grotere pagodes en wacht op het spektakel. In het hoogseizoen moet het behoorlijk druk worden op zo'n uitkijkpost, maar nu viel het reuze mee met de drukte. De meeste toeristen hadden waarschijnlijk al plaats genomen in een van de talrijke restaurantjes.

Naast alle mooie pagodes en tempels die Bagan rijk is wil ik er één noemen die mij ondanks de hitte de rillingen bezorde. Ik heb het over de Manuha tempel die in 1067 is gebouwd door koning Manuha. Deze koning was de laatste jaren van zijn leven depressief. Hij liet in die jaren een plompe tempel bouwen waarin vier grote Buddha beelden staan. Normaal gesproken staan die beelden in mooie open ruimtes met veel pracht en praal. Maar dit viertal niet. Toen ik de tempel binnenliep kreeg ik letterlijk kippenvel; elk beeld van circa vijf meter hoog was in een kamer geplaatst die maar nét iets groter was dan de beelden zelf. Op een armlengte afstand keken ze uit op een dikke blinde muur. En zo staan ze al bijna duizend jaar....