Kenmerken reis
Klimaat: Tropisch in de lager gelegen gebieden en koud boven de 4000 meter. We hebben vrijwel geen neerslag gehad. De mooiste vergezichten hadden we `s ochtends. In de middag werd het vaak heiig en bewolkt
Terrein: We wandelden over goed begaanbare en vaak verharde paden die ook door de lokale bevolking gebruikt werden. De hoogteverschillen waren op een enkele dag na niet groot.
Van dag tot dag: De vele dragers die wij mee hadden zorgden voor alles; voor het dragen van de bagage, en koken en soms het opzetten van de tenten. We wandelden per dag 5 tot 8 uur.
Lokale bevolking: Is vriendelijk, maar let op je spullen. Diefstal is ook tijdens de trekking niet ongebruikelijk
Toeristen: We hadden speciaal gekozen voor een route die minder toeristisch was, en inderdaad, die zijn we tijdens de trekking ook nauwelijks tegen gekomen. Het filelopen dat op veel andere Himalaya routes zo gebruikelijk is gaat aan dit gebied voorbij.
Bijzonderheden: Ben je liefhebber van mooi houtsnijwerk neem dan vooral voldoende geld mee. In Thamel (een toeristenwijk in Kathmandu) zijn een groot aantal winkels die de mooiste houtsnijwerken verkopen. Ze kosten een lieve duit, maar zijn heel mooi uitgevoerd en zeker het geld waard.
Het weer vandaag in Kathmandu, Nepal: Click for Kathmandu, Nepal Forecast
Naar de foto`s en gevolgde route:

We werden naar Nepal gepraat door de enthousiaste verhalen van de Vietnam-reisgenoten. Het zou om allerlei redenen een merkwaardige reis worden. Eind september zouden we vertrekken. In juni besloot een lid van het koninklijk huis zijn halve familie uit te moorden en was het land even van de buitenwereld afgesloten. De Maoïsten roerden zich en pleegden aanslagen. En toen kwam 11 septemberů

Toen we drie weken na deze beruchte dag vertrokken stond ons hoofd eigenlijk niet zo naar vakantie. Maar tijdens de reis zouden wij bijna drie weken lang van radio en tv verstoken blijven en daar waren wij wel even aan toe.

Ons wachtte een stevige cultuurshock toen wij in de hoofdstad van Nepal aankwamen. We doen al langer dit soort reizen, maar op de hoeveelheid cultuur die wij in Kathmandu over ons heen kregen waren we niet voorbereid. We brachten op de avond van aankomst gelijk een bezoek aan het Dubar plein om daar een offer aan de god Ganesh te brengen in verband met de goede afloop van de reis. Overal op het plein liepen mensen gehuld in de meest uitbundige kleuren hun dagelijkse zaken af te ronden. Onze zintuigen werden overladen met beelden, geluiden en geuren. Op elke hoek van de straat stond een tempeltje met de een of andere Godheid. Na al deze indrukken was het goed slapen.

De volgende dag al gingen we per bus de Himalaya in. Hoewel de afstand hemelsbreed niet groot was, deden we er door de bergruggen die de bus over moest een hele dag over om op de plaats van bestemming te komen. We zouden een trekking van twee weken door de Himalaya maken. De start begon op een hoogte van 500 meter. De dagen waren warm en de nachten broeierig. Voor elke wandelaar waren twee dragers mee. Er ging veel mee naar boven; eten (stapels eieren, groente en rijst), tafels en stoelen, kleine tenten en groepstenten en tot slot brandstof en kookspullen. De eerste overnachting ging het al flink mis. We hadden onze tenten opgezet op een speelplaats van een schooltje.

Een paar leden van de groep hadden hun schoenen in de openstaande voortent laten staan omdat die schoenen zo stonken. En jawel, midden in de nacht een schreeuw en het geluid van wegrennende mensen. Twee paar wandelschoenen waren verdwenen. En het belangrijkste tijdens een wandelvakantie is naast een goede gezondheid eigenlijk een goed paar schoenen. De lokale bevolking mag dan vele kilometers afleggen op z`n blote voeten of op eenvoudige scapino slippers, een beetje toerist komt niet ver zonder z`n Hanwag, Lowa of Meindl. Gelukkig had om de een of andere reden een van onze gidsen een aantal `reserve` schoenen mee die wonderwel pasten.

Na dit ongelukkig intermezzo verliep de rest van de reis zonder noemenswaardige problemen. Naarmate de tocht verliep kwamen we hoger en hoger. We passeerden onderweg vele velden waarop rijst en gierst werd verbouwd. De route die wij volgden werd amper door toeristen gebruikt en we werden door de dorpsbewoners vaak hartelijk ontvangen. Van Maoïsten zagen of merkten wij niet veel.

De koks verrichten met de meest simpele werktuigen grootse wonderen. Het eten was heerlijk en regelmatig werden we `s avonds getrakteerd op taart en zelfgebakken chocolade cake. Tijdens de lunch kregen we onder andere versgebakken koekjes en een soort oliebollen die erg voedzaam waren. Hoe ze dat allemaal klaarmaakten was mij een raadsel.

Het hoogste punt dat wij bereikten was een col van 4300 meter hoogte met een prachtig uitzicht op de Ganesh Himal en de omringende bergen. We bezochten een uitgestorven ertsmijn. Jarenlang hadden mensen hier het erts uit de berg gekopt en naar beneden gedragen. Dat werk is nu gestopt omdat de mijn niet meer rendabel was. Tijdens de vele dagen durende afdaling passeerden we weer alle klimaatzones die wij eerder gepasseerd waren. We liepen van winter naar herfst en tropen. De nachten werden weer warm en de nachtvorst verdween.

Terug in de bewoonde wereld hoorden we voor het eerst sinds bijna drie weken weer wat de Toestand In De Wereld was. De derde wereld oorlog was niet uitgebroken, wel was Amerika ondertussen begonnen met het bombarderen van Afghanistan.