Kenmerken reis
Klimaat: Warm en tropisch. Hoewel de temperaturen er niet extreem hoog worden, voelt het er door de hoge luchtvochtigheid warm aan. In het gebergte kon het `s avonds aardig afkoelen (tot ca 15°C)
Terrein: Het terrein is niet bijzonder zwaar, de zwaarte ligt meer in de temperatuur en de luchtvochtigheid waar je je doorheen moet ploegen. In de (schaarse) oerwouden heerst een aanzienlijk aangenamer klimaat
Van dag tot dag: We reden stukken met de jeep en bezochten de diverse dorpjes langs de kant van de weg. Zo af en toe maakten we wandelingen van hooguit 8 uur. We overnachtten in hotels of zochten onderdak bij de mensen thuis. Kamperen was nergens mogelijk.
Lokale bevolking: Ze kunnen heerlijk koken en zijn vriendelijk en beleefd. De klederdracht van de vrouwen is prachtig. In de hoofdstad (Hanoi) opletten op zakkenrollers.
Toeristen: De meeste toeristen `doen` Vietnam van zuid naar noord in drie weken en hebben daardoor geen of weinig tijd om het noorden te bezoeken. Zowel in de hotels als tijdens de dagwandelingen zijn we nauwelijks toeristen tegen gekomen.
Bijzonderheden: Het eten! Binnen een paar dagen leer je met stokjes eten (bestek hebben ze overigens vaak niet eens), en dan is het smullen geblazen. We bestelden met de hele groep van alles en nog wat door elkaar en zagen op tafel pas wat ons voorgeschoteld zou worden. Smullen!
Het weer vandaag in Hanoi, Vietnam: Click for Ha Noi, Viet Nam Forecast
Naar de foto`s en gevolgde route:

De reis naar het noorden van Vietnam was een mooie reis. Van het strenge communisme dat er jaren aanwezig is geweest, is slechts een dun laagje overgebleven. Aan de mensen merk je het niet; ze zijn beleefd en vriendelijk. De posterijen werken goed, geld wisselen gaat zonder problemen en souvenirs zijn in overvloed te koop.

We begonnen onze vakantie in Hanoi. Het is de hoofdstad van Vietnam maar het doet aan als een groot dorp. Geen hoogbouw, geen snelwegen en geen lelijke overheidsgebouwen. Het verkeer is voor de beginnende toerist een ramp. Ongeveer 90% van de forensen verplaatst zich per fiets of brommer. De straten zijn zo overvol dat normaal oversteken onmogelijk is. De gemiddelde Vietnamees steekt zonder links of rechts te kijken de straat over. Dat doet hij zonder te rennen of van richting te veranderen. Het wegverkeer stuift dan ondertussen zonder te stoppen links en rechts aan hem of haar voorbij. Onnodig te zeggen dat dit voor een westerling even wennen is, maar het werkt.

Een jaarlijks terugkerend fenomeen zijn de overstromingen. Hier kregen wij last mee toen wij aan het begin van de reis het binnenland ingingen om een natuurpark te bezoeken. Het regende zoals het alleen in de tropen kan regenen en vele wegen en velden stonden blank (foto). De bevolking nam dit natuurverschijnsel op zoals wij een herfstige dag in oktober opnemen.

Het hoge noorden van Vietnam is rijk aan cultuur- en natuurschoon. Er wonen etnische groeperingen die er ieder hun eigen klederdracht en gewoontes op na houden. Vooral in de dorpen die minder door toeristen bezocht worden is nog een hoop te zien. Wonderlijk is het schoonheidsideaal dat sommige vrouwen erop na houden; ze verven hun tanden zwart (foto). Naar ik mij heb laten vertellen is dat een bijzonder pijnlijk en langdurig proces.

Men kauwt de schors van een bepaalde boom, als gevolg hiervan kleuren de tanden een beetje grijs. Een "kleine" bijkomstigheid is dat de hele mondholte uitzwelt en men een aantal dagen geen vast voedsel meet tot zich kan nemen. Het geheel schijnt nogal pijnlijk te zijn. Deze hele procedure wordt een aantal malen herhaald totdat de tanden mooi zwart zijn. Het gebit kan dan nog verfraaid worden door twee gouden hoektanden te plaatsen. De zwarte tanden schijnen na deze behandeling bijzonder goed beschermd te zijn tegen cariös. En inderdaad, de dames hadden opvallend mooie (zwarte) tanden.

Bij Sa Pa maakten we een korte rugzaktocht door rijstvelden en langs dorpjes. Alles wordt hier onder de brandende zon te voet vervoerd (foto golfplaten). Opvallend is dat vrouwen ook meedoen aan het zware werk. Zo kwamen wij regelmatig vrouwen tegen die wegreparaties uitvoerden en daarbij ook nog smetteloos gekleed waren. Onze PET-flessen waren een geliefd verzamelobject voor kinderen die er soms al mee vandoor gingen voor de fles leeg was.

Tijdens een bezoek aan een weekmarkt in het dorpje Bac Ha kijken wij onze ogen uit; vrouwen in de meest uitbundige klederdracht trekken aan ons oog (en dat van de kamera) voorbij. `s Ochtends vroeg worden busladingen mensen van heinde en verre aangevoerd, om rond het middaguur volbeladen in dezelfde bussen weer huiswaarts te keren. Na Bac Ha deden we nog de plaatsen Lai Chau en Son La aan. Deze laatste plaats ligt aan een omvangrijk karstgebergte, dat met stijve pieken uit het landschap steekt. We maakten er onder de gloeiende zon een mooie wandeling

De laatste dagen van de vakantie brachten we door op het eiland Cat Ba, dat in de Ha Long - baai ligt. De geplande wandelingen in het oerwoud van Cat Ba (het heeft een omvangrijk natuurpark) gingen helaas niet door vanwege zware regenval en ondergelopen paden en wegen.